Craquelé
Een tragi-komedie in twee bedrijven van
Jacques Vriens
Arendjan en Louise zijn een poosje uit elkaar om afstand te nemen. Arendjan maakt er een puinhoop van en zusje Mary, die altijd al het moedersloofje is geweest, mag de boel komen redderen.Zij is getrouwd met Benno, een gedragstherapeut, die een al te innige relatie heeft met een van zijn patiënten. En uitgerekend die patiënte is de invalster voor Arendjan op school en zij komt bij hem thuis om de rapportcijfers door te nemen.
Van de Voorzitter,
Het moet in 1964 geweest zijn. Ik was 18 jaar en zat in de 4e klas van de 2e OHS in Amsterdam, een 5 –jarige HBS-A waar je, zeker als Amsterdammer, naar toe werd verbannen als het op de HBS-B maar niet wilde lukken. En met mij wilde het inderdaad niet lukken: wiskunde, natuur- en scheikunde, de eerste 3 jaar had ik nog net een voldoende bij elkaar kunnen spieken, maar in de 4e klas viel ik toch echt door de mand.
Wat wil je: sporten, meisjes en hoofdrollen in de jaarlijkse toneelvoorstellingen van de school namen al zo veel tijd in beslag dat er echt geen ruimte meer was om nog iets aan huiswerk te doen. Dit natuurlijk tot grote teleurstelling van mijn ouders. Bovendien, zo hoorden zij in een gesprek op school, was ik een storend element in de klas.
Daarom dus maar naar de HBS-A, ook wel eens vergeleken met de MMS voor jongens. Daar zou ik dan wel snel klaargestoomd worden voor het examen, zodat ik in ieder geval toch nog een papiertje zou hebben.
Maar op die school zat ook een jongen in de examenklas die op zoek was naar talenten voor het Cabaretgroepje van de school. Natuurlijk leek me dat wel wat, want van alleen leren kon ik niet leven. Die jongen was een lange slungel, met een zachte “g” en ook nog een licht spraakgebrek en met puberpukkels. Nou, nou, dat zal wel wat zijn, dat schoolcabaret. Maar toch dacht ik: “bevalt het me niet, dan kan ik er altijd nog mee stoppen.´´
Een heuse auditie volgde en na enige tijd vertelde Jacques Vriens mij dat ik mee mocht doen. Ha, ha, mee mócht doen, ik zou die slungel eens wat laten zien! Zonder mij zou het helemaal niets worden met dat cabaret.
Maar al heel snel kwam ik er achter dat Jacques Vriens fantastisch leuke teksten kon schrijven en conferences kon houden waar menig cabaretier van tegenwoordig een puntje aan kon zuigen. Ook bleek Jacques Vriens een begenadigd en zeer bevlogen regisseur te zijn die zo nu en dan behoorlijk te keer kon gaan tegen ons.
Diezelfde Jacques Vriens is nu een heel bekende, met diverse onderscheidingen bekroonde kinderboekenschrijver die ook (kinder)theater maakt.
Al zoekend naar een geschikt toneelstuk voor DSO kwam ik het stuk “Craquelé ” tegen, uit de jonge jaren van Jacques Vriens. Meteen werd ik gegrepen door de spitsvondigheid, het taalgebruik en de originaliteit van het stuk.
Jacques, ook in deze tijd, inmiddels zo’n dikke 45 jaar verder, werd ik weer verrast door jou en ik denk dat u als publiek ook verrast zult worden.
Enno van Tulder
Voorzitter DSO
Meer informatie over Jacques Vriens vindt u op zijn website:
http://www.jacquesvriens.nl